дыхну́ць сов., однокр.
1. (испустить вздох) вздохну́ть;
2. (сделать выдох) дохну́ть;
3. разг. (повеять) поду́ть, дохну́ть;
4. разг. подыша́ть;
д. све́жым паве́трам — подыша́ть све́жим во́здухом;
◊ бая́цца д. — боя́ться дохну́ть;
д. няма́ калі́ — дохну́ть не́когда;
даць д. — дать дух перевести́; дать вздохну́ть;
д. на по́ўныя гру́дзі — вздохну́ть свобо́дно
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гру́дзі, -дзе́й ед. нет, в разн. знач. грудь ж.;
шыро́кія г. — широ́кая грудь;
боль у ~дзя́х — боль в груди́;
слабы́я г. — сла́бая грудь;
жаль скава́ў г. — жа́лость скова́ла грудь;
адву́чваць дзіця́ ад ~дзе́й — отуча́ть ребёнка от груди́;
кашу́ля з вышыўкай на ~дзях — руба́шка с вы́шивкой на гру́ди;
◊ біць сябе́ ў г. — бить себя́ в грудь;
~дзьмі́ пралажы́ць сабе́ даро́гу — гру́дью проложи́ть себе́ доро́гу;
дыхну́ць на по́ўныя г. — вздохну́ть свобо́дно;
прыгрэ́ць змяю́ на (сваі́х) ~дзя́х — пригре́ть змею́ на (свое́й) груди́;
стая́ць ~дзьмі́ — стоя́ть гру́дью
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)