Satellít m -en, -en сатэлі́т; спадаро́жнік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

satellite

[ˈsætəlaɪt]

n.

1) спадаро́жнік, сатэлі́т -а m. (пра плянэ́ту)

2) прыхі́льнік -а m.

3) паслуга́ч -а́ m., памага́ты -ага m.; пры́хвасьцень -ня m.

4) сатэлі́т -а m. (пра дзяржа́ву)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

тэлесатэлі́т

(ад тэле- + сатэліт)

штучны спадарожнік Зямлі, прызначаны для рэтрансляцыі тэлевізійных сігналаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ДЫФЕРЭНЦЫЯ́Л у тэхніцы,

зубчасты механізм, які перадае рух ад аднаго вала двум іншым, што круцяцца з рознымі адноснымі скарасцямі, або ад двух валоў аднаму. Д. у трансмісіі аўтамабіля або колавага трактара дае магчымасць вядучым колам круціцца з рознымі скарасцямі, што неабходна на паваротах. Выкарыстоўваецца таксама ў механізмах прыводу вінтоў турбавінтавых самалётаў, на гусенічных машынах (падвойныя або складаныя Д., якімі карыстаюцца як механізмамі павароту).

Дыферэнцыял аўтамабіля: 1 — сатэліт; 2 — вадзіла; 3 — вал рухавіка; 4 — цэнтральнае кола.

т. 6, с. 300

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

satellite [ˈsætəlaɪt] n. спадаро́жнік;

an artificial satellite шту́чны спадаро́жнік;

a satellite town го́рад-спадаро́жнік;

a satellite state краі́на-сатэлі́т;

shoot up/launch a satellite запусці́ць спадаро́жнік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

trabant

м.

1. гіст.. драбант;

2. астр.. сатэліт; спадарожнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

satelita

м.

1. спадарожнік;

sztuczny satelita — штучны спадарожнік;

2. сатэліт

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)