Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Verbum
анлайнавы слоўнікса́пны
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
са́па
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| са́па | са́пы | |
| са́пы | ||
| са́пе | са́пам | |
| са́пу | са́пы | |
| са́пай са́паю |
са́памі | |
| са́пе | са́пах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
са́па, -ы,
Глыбокі акоп, які капаецца ў напрамку да пазіцыі праціўніка для паступовага і скрытага набліжэння да яго.
Ціхай сапай (
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
nosacizna
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
МЕЛІЯІДО́З (ад
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
са́пны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да сапу 1.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
glanders
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
малеі́н
(ад
прэпарат для алергічнай дыягностыкі сапу ў коней, аслоў, мулаў.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
rótzig
1) саплі́вы
2)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)