Рэстаўра́цыя ’узнаўленне разбураных ці пашкоджаных ад старасці помнікаў мастацтва, гісторыі, культуры’ (Булыка, СІС). Ст.-бел. реставрацыя (рестаурацыя) ’рэстаўрацыя; рамонт’ < ст.-польск. restauracyja ’тс’ < лац. restauratio (Булыка, Лекс. запазыч., 95).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

рэстаўра́цыя

(лац. restauratuo)

1) узнаўленне разбураных ці пашкоджаных ад старасці помнікаў мастацтва, гісторыі, культуры;

2) аднаўленне ранейшага, звергнутага палітычнага ладу.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

реставра́ция рэстаўра́цыя, -цыі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рэстаўры́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., што.

Падвергнуць (падвяргаць) рэстаўрацыі.

|| зак. адрэстаўры́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны (паводле 1 знач. наз. рэстаўрацыя).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

renewal [rɪˈnju:əl] n. (of) аднаўле́нне, заме́на; рэстаўра́цыя; прадаўжэ́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

restoration [ˌrestəˈreɪʃn] n.

1. рэстаўра́цыя, рэканстру́кцыя

2. аднаўле́нне;

the restoration of diplomatic relations between the two co untries аднаўле́нне дыпламаты́чных зно́сін памі́ж дзвюма́ краі́намі

3. the Restoration Рэстаўра́цыя, эпо́ха Рэстаўра́цыі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Restauríerung f -, -en рэстаўра́цыя; аднаўле́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Restauratión I f -, -en рэстаўра́цыя, аднаўле́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

odnowa

ж. абнаўленне, аднаўленне; рэстаўрацыя; рэгенерацыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

renovation

[,renəˈveɪʃən]

n.

рэстаўра́цыя, рэнава́цыя f., аднаўле́ньне і ўмацава́ньне (старо́га буды́нка, по́мніка маста́цтва, культу́ры)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)