рэйд​2

(англ. raid)

1) пранікненне і рух мотамеханізаваных, кавалерыйскіх вайсковых або партызанскіх груп па тылах праціўніка;

2) нечаканая рэвізія, якая праводзіцца групай актывістаў па заданню грамадскіх арганізацый ці друку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ра́лі-рэйд

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ра́лі-рэйд ра́лі-рэ́йды
Р. ра́лі-рэ́йду ра́лі-рэ́йдаў
Д. ра́лі-рэ́йду ра́лі-рэ́йдам
В. ра́лі-рэйд ра́лі-рэ́йды
Т. ра́лі-рэ́йдам ра́лі-рэ́йдамі
М. ра́лі-рэ́йдзе ра́лі-рэ́йдах

Крыніцы: sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рейд​II прям., перен. рэйд, род. рэ́йду м.;

рейд в тыл врага́ рэйд у тыл во́рага.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рэ́йдавы I мор. ре́йдовый; см. рэйд I

рэ́йдавы II в разн. знач. ре́йдовый; см. рэйд II

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шматкіламетро́вы, ‑ая, ‑ае.

Даўжынёй, працягласцю ў шмат кіламетраў. Шматкіламетровы рэйд.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

reda

ж. мар. рэйд

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

roadstead

[ˈroʊdsted]

n.

рэйд -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

рэйдава́ць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; зак. і незак.

Зрабіць (рабіць) рэйд ​2 (у 1 знач.). Рэйдаваць з атрадам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Ánkerplatz m -es, -plätze рэйд

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адыхо́дны, ‑ая, ‑ае.

Які звязаны з адыходам (у 1 знач.). Пачаўся славуты адыходны рэйд атрада далёка на поўнач. Брыль.

•••

Адыходны промысел гл. промысел.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)