ры́тміка-інтанацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ры́тміка-інтанацы́йны |
ры́тміка-інтанацы́йная |
ры́тміка-інтанацы́йнае |
ры́тміка-інтанацы́йныя |
| Р. |
ры́тміка-інтанацы́йнага |
ры́тміка-інтанацы́йнай
ры́тміка-інтанацы́йнае |
ры́тміка-інтанацы́йнага |
ры́тміка-інтанацы́йных |
| Д. |
ры́тміка-інтанацы́йнаму |
ры́тміка-інтанацы́йнай |
ры́тміка-інтанацы́йнаму |
ры́тміка-інтанацы́йным |
| В. |
ры́тміка-інтанацы́йны (неадуш.)
ры́тміка-інтанацы́йнага (адуш.) |
ры́тміка-інтанацы́йную |
ры́тміка-інтанацы́йнае |
ры́тміка-інтанацы́йныя (неадуш.)
ры́тміка-інтанацы́йных (адуш.) |
| Т. |
ры́тміка-інтанацы́йным |
ры́тміка-інтанацы́йнай
ры́тміка-інтанацы́йнаю |
ры́тміка-інтанацы́йным |
ры́тміка-інтанацы́йнымі |
| М. |
ры́тміка-інтанацы́йным |
ры́тміка-інтанацы́йнай |
ры́тміка-інтанацы́йным |
ры́тміка-інтанацы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ры́тміка-кампазіцы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ры́тміка-кампазіцы́йны |
ры́тміка-кампазіцы́йная |
ры́тміка-кампазіцы́йнае |
ры́тміка-кампазіцы́йныя |
| Р. |
ры́тміка-кампазіцы́йнага |
ры́тміка-кампазіцы́йнай
ры́тміка-кампазіцы́йнае |
ры́тміка-кампазіцы́йнага |
ры́тміка-кампазіцы́йных |
| Д. |
ры́тміка-кампазіцы́йнаму |
ры́тміка-кампазіцы́йнай |
ры́тміка-кампазіцы́йнаму |
ры́тміка-кампазіцы́йным |
| В. |
ры́тміка-кампазіцы́йны (неадуш.)
ры́тміка-кампазіцы́йнага (адуш.) |
ры́тміка-кампазіцы́йную |
ры́тміка-кампазіцы́йнае |
ры́тміка-кампазіцы́йныя (неадуш.)
ры́тміка-кампазіцы́йных (адуш.) |
| Т. |
ры́тміка-кампазіцы́йным |
ры́тміка-кампазіцы́йнай
ры́тміка-кампазіцы́йнаю |
ры́тміка-кампазіцы́йным |
ры́тміка-кампазіцы́йнымі |
| М. |
ры́тміка-кампазіцы́йным |
ры́тміка-кампазіцы́йнай |
ры́тміка-кампазіцы́йным |
ры́тміка-кампазіцы́йных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ры́тміка-мелады́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ры́тміка-мелады́чны |
ры́тміка-мелады́чная |
ры́тміка-мелады́чнае |
ры́тміка-мелады́чныя |
| Р. |
ры́тміка-мелады́чнага |
ры́тміка-мелады́чнай
ры́тміка-мелады́чнае |
ры́тміка-мелады́чнага |
ры́тміка-мелады́чных |
| Д. |
ры́тміка-мелады́чнаму |
ры́тміка-мелады́чнай |
ры́тміка-мелады́чнаму |
ры́тміка-мелады́чным |
| В. |
ры́тміка-мелады́чны (неадуш.)
ры́тміка-мелады́чнага (адуш.) |
ры́тміка-мелады́чную |
ры́тміка-мелады́чнае |
ры́тміка-мелады́чныя (неадуш.)
ры́тміка-мелады́чных (адуш.) |
| Т. |
ры́тміка-мелады́чным |
ры́тміка-мелады́чнай
ры́тміка-мелады́чнаю |
ры́тміка-мелады́чным |
ры́тміка-мелады́чнымі |
| М. |
ры́тміка-мелады́чным |
ры́тміка-мелады́чнай |
ры́тміка-мелады́чным |
ры́тміка-мелады́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ри́тмика ры́тміка, -кі ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
інтана́цыя, -і, мн. -і, -цый, ж.
1. Рытміка-меладычны лад мовы, чаргаванне павышэнняў і паніжэнняў тону голасу пры вымаўленні.
Пытальная і.
Апавядальная і.
2. Характар вымаўлення, які выражае пачуцці таго, хто гаворыць.
Сардэчная і.
Аратарскія інтанацыі.
3. Дакладнае па вышыні выкананне ўсіх музычных гукаў.
Фальшывая і.
|| прым. інтанацы́йны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прасады́чны
(гл. prosodikos)
які датычыць з’яў вышыні, даўгаты і сілы інтанацыі або суадносін рытміка-інтанацыйных асаблівасцей у вершаванні.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
БІБО́П (англ. bepop),
боп, рыбоп, першы стыль т.зв. сучаснага джаза. Склаўся на пач. 1940-х г. у ЗША. У адрозненне ад свінгу выконваецца, як правіла, малымі ансамблямі (камба, 2—8 чал.). Вызначальныя рысы бібопа — павышэнне ролі салістаў-імправізатараў, выкарыстанне голасу ў якасці муз. інструмента. Для бібопа характэрныя насычаныя дысанансам тэмы, ускладненая мелодыка, рытміка, гармонія, фразіроўка. Заснавальнікі стылю Ч.Паркер, Дж.Гілеспі.
т. 3, с. 146
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КО́ЛАН (грэч. kōlon частка цела; элемент перыяду),
рытміка-інтанацыйная адзінка маўлення: моўны такт, выдзелены паўзамі, аб’яднаны лагічным націскам. У бел. мове сярэдні аб’ём К. каля 8 складоў, у маст. прозе — 2—4 поўнанаціскныя словы, у навук. і публіцыстычнай — больш. У мове, не разлічанай на гучнае вымаўленне, падзел на К. невыразны. Адзін з асн. сродкаў аратарскага маўлення.
т. 8, с. 381
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГУ КАЙЧЖЫ́ (каля 344, г. Усі, Кітай — каля 406),
кітайскі жывапісец і тэарэтык мастацтва. Яго творчасць увасабляе канфуцыянскія ідэі маральнага ўдасканалення (гл. Канфуцыянства). Скруткі Гу Кайчжы, вядомыя па пазнейшых копіях, складаюцца з асобных дыдактычных паводле зместу жанравых сцэн (часам на фоне пейзажу); павольная рытміка ліній звязвае вытанчана акрэсленыя фігуры ў выразныя групы («Павучанне прыдворным дамам», 9 жанравых сцэн, копія 6 ст.; цыкл «Легенда пра фею ракі Ло», копіі 10—11 ст.).
т. 5, с. 524
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)