бязду́мны, -ая, -ае.

Які не задумваецца; не здольны на роздум; легкадумны.

Б. чалавек.

Б. ўчынак.

Бяздумнае рашэнне.

|| наз. бязду́мнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разду́мье ср. ро́здум, -му м.;

разду́мье о чье́й-л. судьбе́ ро́здум аб чыі́м-не́будзь лёсе.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разду́млівы, -ая, -ае.

1. Які часта аддаецца роздуму; разважлівы.

Р. стары чалавек.

2. Які робіцца з роздумам, спакойна; які наводзіць на роздум.

Раздумлівая песня.

|| наз. разду́млівасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

retrospection [ˌretrəˈspekʃn] n. fml рэтраспе́кцыя; ро́здум аб міну́лым

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

разду́м’е н. разм. гл. роздум

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

meditation [ˌmedɪˈteɪʃn] n.

1. медыта́цыя

2. (глыбо́кі, сур’ёзны) ро́здум

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Рэфле́ксія ’роздум; аналіз думак, перажыванняў’ (ТСБМ). Паўторнае запазычанне з рус. рефле́ксия ’тс’. Ст.-бел. рефлекцыя ’роздум’ < ст.-польск. refleksyja < лац. reflexio ’думаць’ (Булыка, Лекс. запазыч., 132).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

contemplation [ˌkɒntəmˈpleɪʃn] n.

1. fml сузіра́нне

2. абду́мванне, ро́здум, разва́га, разважа́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

даміну́ючы, ‑ая, ‑ае.

Які дамінуе; асноўны, пануючы. Дамінуючым матывам многіх апавяданняў зрабіўся глыбокі роздум аб лёсе роднага краю. Пшыркоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разва́жлівасць ж. (цвярозы роздум) Besónnenheit f -, Vernúnft f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)