раўнава́га
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| раўнава́га | |
| раўнава́зе | |
| раўнава́гу | |
| раўнава́гай раўнава́гаю |
|
| раўнава́зе |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
раўнава́га
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| раўнава́га | |
| раўнава́зе | |
| раўнава́гу | |
| раўнава́гай раўнава́гаю |
|
| раўнава́зе |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
imbalance
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
гідраста́тыка, ‑і,
Раздзел гідрамеханікі, у якім вывучаюцца законы
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ура́злівы, -ая, -ае.
Здольны жыва адчуваць, успрымаць што
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дэстабіліза́цыя, ‑і,
Парушэнне
[Ад лац. de... — адмена і stabilis — устойлівы, пастаянны.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гідра́ўліка, -і,
Навука аб законах
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
неўраўнава́жанасць, ‑і,
Уласцівасць неўраўнаважанага; адсутнасць душэўнай
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вестыбуля́рны, -ая, -ае.
У выразе: вестыбулярны апарат (
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
unbalance
1. паруша́ць раўнава́гу, выво́дзіць з
2. разбалансо́ўваць
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Атаксія,
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)