расчэ́плены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад расчапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расчапле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расчапляць — расчапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расчэ́пліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расчэпліваць — расчапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

rozczepić

зак. расчапіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

расчапля́ць гл. расчапіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

расчэ́пліваць гл. расчапіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

zerklüften vt перан. раскало́ць, расчапі́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Рашчалі́ць ’расчапіць (рукі)’ (Сл. ПЗБ). Магчыма, зыходнае *рас‑шчаліць, што да шчыліна, шчэлка (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

расціска́ць, расці́снуць

1. (змяць, расплюшчыць) zerdrücken vt, zerquétschen vt, zermálmen vt; zertréten* vt (нагой);

2. (расчапіць) áufmachen vt, öffnen vt, áuftun* vt; entspánnen vt, lóslassen* аддз. vt (спружыну);

3. (размяць – напр. цеста) weich knéten, dúrchkneten vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)