расты́цкваць

‘рассоўваць, распіхваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. расты́цкваю расты́цкваем
2-я ас. расты́цкваеш расты́цкваеце
3-я ас. расты́цквае расты́цкваюць
Прошлы час
м. расты́цкваў расты́цквалі
ж. расты́цквала
н. расты́цквала
Загадны лад
2-я ас. расты́цквай расты́цквайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час расты́цкваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

рассо́ўвацца несов.

1. раздвига́ться;

2. страд. раздвига́ться; рассо́вываться; см. рассо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

што́ра, -ы, мн. -ы, штор, ж.

Заслона на акно, якую можна падымаць, апускаць або рассоўваць у бакі.

Апусціць, падняць шторы.

Рассунуць шторы.

|| памянш. што́рка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж.

|| прым. што́равы, -ая, -ае і што́рны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рассо́ўванне ср.

1. раздвига́ние, раздви́жка ж.;

2. разг. рассо́вывание;

1, 2 см. рассо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

áufspreizen

1. vt растапы́рваць, расстаўля́ць, рассо́ўваць

2. ~, sich растапы́рыцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

telescope​2 [ˈtelɪskəʊp] v.

1. скарача́ць;

telescope a four-year course into three years прайсці́ чатырохгадо́вы курс за тры гады́

2. высо́ўваць, рассо́ўваць; склада́ць, скла́дваць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

што́ра, ‑ы, ж.

Заслона на акно (радзей на дзверы), якую можна падымаць, апускаць або рассоўваць у бакі. Апусціць шторы. Рассунуць шторы. □ Адкінуўшы шчыльную жоўтую штору, маёр зірнуў у акно. Навуменка. [Пакой] злёгку зацяняўся прыапушчанымі шторамі. Ракітны. Ротмістр замкнуў стол і цвёрдаю, хуткаю хадою выйшаў з кабінета ў другія дзверы, завешаныя штораю. Колас.

[Фр. store.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздвига́ть несов.

1. рассо́ўваць, расстаўля́ць;

раздвига́ть сту́лья рассо́ўваць крэ́слы;

раздвига́ть но́жки ци́ркуля расстаўля́ць но́жкі цы́ркуля;

2. (отводить, отклонять в противоположные стороны) расхіна́ць;

я раздвига́л ве́тки виногра́да я расхіна́ў галі́нкі вінагра́ду;

3. (расширять, увеличивать в размерах) расшыра́ць, пашыра́ць;

раздвига́ть грани́цы расшыра́ць (пашыра́ць) ме́жы; см. раздви́нуть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

растыка́ть несов., прост.

1. (втыкать в нескольких местах) растыка́ць;

2. (рассовывать по разным местам) запіха́ць, засо́ўваць, распіха́ць, рассо́ўваць; см. расты́кать​I.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

auseinánder adv паасо́бку, далёка адзі́н ад аднаго́;

~ schréiben* піса́ць раздзе́льна;

~! разыдзі́ся! (каманда);

sie sínd ~ яны́ разышлі́ся, яны́ не ў зго́дзе;

~ bíegen* разгіна́ць;

~ bríngen* vt разніма́ць;

~ fáhren* vi (s) раз’язджа́цца;

~ fállen* vi (s) распада́цца, разва́львацца;

~ fálten vt разгарну́ць;

~ géhen* vi (s) разыхо́дзіцца, расступа́цца; распада́цца;

~ hálten* vt раздзяля́ць; адро́зніваць;

~ jágen vt разганя́ць;

~ kómmen* vi (s) разыхо́дзіцца; разлуча́цца;

~ láufen* vi (s) разбяга́цца; разыхо́дзіцца;

~ néhmen* vt разніма́ць, разбіра́ць, дэманці́раваць;

~ rücken vt рассо́ўваць, адсо́ўваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)