Gelächter n -s, - смех, рагата́нне;

zum ~ wérden стаць пасме́шышчам;

in ~ áusbrechen* зарагата́ць, рассмяя́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Браха́ць ’гаварыць няпраўду; гаўкаць’. Ст.-рус., ст.-слав. брехати ’гаўкаць’, рус. бреха́ть, укр. бреха́ти, польск. brzechać ’тс’, славац. brechať ’тс’, балг. брехам ’сапці; рассмяяцца’, серб.-харв. брѐхати, ’сапці, кашляць’ і г. д. Слав. brechati (можа, гукапераймальнае). Лічаць роднасным з лат. brèkt ’крычаць, плакаць’, ст.-в.-ням. braht ’шум’, англ. (to) bark ’гаўкаць’ і г. д. Бернекер, 83–84; Праабражэнскі, 1, 45; Фасмер, 1, 213; БЕР, 1, 78; Махэк₂, 66.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

áusbrechen*

1. vt

1) выло́мваць

2) званітава́ць

2. vi (s)

1) вырыва́цца, выло́млівацца; выступа́ць (пра пот)

2) уцяка́ць (з турмы)

3) вы́бухнуць, успы́хваць;

in Tränen ~ распла́кацца;

in Gelächter ~ рассмяя́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)