dispersal [dɪˈspɜ:sl] n.

1. рассе́йванне

2. разго́н (дэманстрацыі, натоўпу)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ДЫСІПА́ЦЫЯ (ад лац. dissipatio рассейванне),

1) Д. энергіі — пераход энергіі ўпарадкаванага руху матэрыяльных аб’ектаў (напр., энергіі мех. руху макрацел, энергіі эл. току) у энергію хаатычнага (цеплавога) руху малекул.

2) Д. атмасферы — паступовае рассейванне газаў атмасферы Зямлі, планет, зорак і інш. у навакольную касм. прастору.

т. 6, с. 292

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

rozpraszanie

н. рассейванне;

rozpraszanie światła фіз. рассейванне святла

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

scatter​1 [ˈskætə] n. раскі́дванне, ро́скід; рассе́йванне;

a scatter of hailstones градабо́й

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

рассе́яние (света, энергии) рассе́янне, -ння ср.; неоконч. рассе́йванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

rozprysk, ~u

м. рассейванне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rozrzut, ~u

м. рассейванне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Verspréngung f -, -en рассе́йванне, разго́н

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

дыспе́рсія

(лац. dispersio = рассейванне)

раскладанне, раздзяленне, рассейванне (напр. д. святла, д. мінеральных солей у глебе).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Zerstäubung f -, -en распыле́нне, рассе́йванне (тс. перан.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)