перапла́віцца, ‑плавіцца; зак.

Расплавіцца, паплавіцца — пра ўсё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напла́віцца, ‑віцца; незак.

Расплавіцца ў нейкай колькасці. Наплавілася воску.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распая́цца, ‑яецца; зак.

Расплавіцца, звычайна на месцы, дзе спаяна. Чайнік распаяўся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расплаўля́цца, ‑яецца; незак.

1. Незак. да расплавіцца.

2. Зал. да расплаўляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́плавіцца, ‑віцца; зак.

Вылучыцца ў выніку плаўкі. // Разм. Расплавіцца. [Назар:] — Выплавіліся [падшыпнікі] нашчэнт, Васіль Рыгоравіч. Паслядовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расплаўля́цца несов., возвр., страд. расплавля́ться; раста́пливаться; см. распла́віцца, расплаўля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

schmélzen*

1. vt (рас)пла́віць, (рас)тапі́ць, распусці́ць

2. vi (s)

1) раста́ць, растапі́цца, распла́віцца, распусці́цца

2) перан. растава́ць, зніка́ць, змяша́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)