распоро́ть сов. распаро́ць, мног. параспо́рваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

надпаро́ць, -пару́, -по́раш, -по́ра; -пары́; -по́раты; зак., што.

Трохі распароць.

Н. падкладку.

|| незак. надпо́рваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падпаро́ць, -пару́, -по́раш, -по́ра; -пары́; -по́раты; зак., што.

Распароць знізу або крыху знутры.

П. падкладку.

|| незак. падпо́рваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

распо́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да распароць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распо́раты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад распароць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распо́рваць гл. распароць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

параспо́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Распароць усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распо́рванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. распорваць — распароць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надпаро́ць, ‑пару, ‑пораш, ‑пора; зак., што.

Трохі распароць. Надпароць падшэўку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

poprzecinać

зак. распароць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)