археало́гія, -і,
Навука, якая вывучае гісторыю, быт і культуру старажытных народаў па рэчавых, матэрыяльных помніках, што захаваліся да нашага часу.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
археало́гія, -і,
Навука, якая вывучае гісторыю, быт і культуру старажытных народаў па рэчавых, матэрыяльных помніках, што захаваліся да нашага часу.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пасе́лішча, -а,
1. Месца, на якім у старажытнасці было размешчана пасяленне, селішча.
2. Месца, заселенае людзьмі — вёска, сяло
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
археалагі́чны archäológisch;
археалагі́чныя
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
раско́пка, -і,
1.
2.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Áusgrabung
1)
2) я́ма; раско́п
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
КАСТШЭ́ЎСКІ ((Kostrzewski) Юзаф) (25.2.1885,
польскі археолаг, гісторык археалогіі, музеязнавец.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пахава́нне, -я,
1.
2. Цыкл абрадаў, звязаных з ушанаваннем памяці нябожчыка і праводзінамі яго ў апошні шлях.
3. Месца, дзе пахаваны хто
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
áusgraben
1) выко́пваць, карчава́ць
2) раско́пваць, рабі́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
náchgraben
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ПІ́ТРЫ,
Чарлтан, Вялікабрытанія — 28.7.1942), англійскі археолаг, егіптолаг, заснавальнік
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)