рэда́ктар, -а,
Чалавек, які рэдагуе што
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рэда́ктар, -а,
Чалавек, які рэдагуе што
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
амфіпо́д
‘вымерлы
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| амфіпо́д | амфіпо́ды | |
| амфіпо́да | амфіпо́даў | |
| амфіпо́ду | амфіпо́дам | |
| амфіпо́да | амфіпо́даў | |
| амфіпо́дам | амфіпо́дамі | |
| амфіпо́дзе | амфіпо́дах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
мізі́да
‘
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| мізі́да | мізі́ды | |
| мізі́ды | мізі́д | |
| мізі́дзе | мізі́дам | |
| мізі́ду | мізі́д | |
| мізі́дай мізі́даю |
мізі́дамі | |
| мізі́дзе | мізі́дах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сакулі́на
‘
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| сакулі́на | сакулі́ны | |
| сакулі́ны | сакулі́н | |
| сакулі́не | сакулі́нам | |
| сакулі́ну | сакулі́н | |
| сакулі́най сакулі́наю |
сакулі́намі | |
| сакулі́не | сакулі́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ра́ка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| ра́ка | ра́кі | |
| ра́кі | ||
| ра́цы | ра́кам | |
| ра́ку | ра́кі | |
| ра́кай ра́каю |
ра́камі | |
| ра́цы | ра́ках |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
рэакцыяне́р, -а,
Прыхільнік палітычнай рэакцыі², вораг прагрэсу, дэмакратыі.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бібліятэ́карка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аўтазбо́рка, ‑і,
Зборка аўтамабіляў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жаўне́рка, ‑і,
Жонка жаўнера.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
узаемаправе́рка, ‑і,
Узаемная праверка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)