раке́тна-тэхні́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раке́тна-тэхні́чны раке́тна-тэхні́чная раке́тна-тэхні́чнае раке́тна-тэхні́чныя
Р. раке́тна-тэхні́чнага раке́тна-тэхні́чнай
раке́тна-тэхні́чнае
раке́тна-тэхні́чнага раке́тна-тэхні́чных
Д. раке́тна-тэхні́чнаму раке́тна-тэхні́чнай раке́тна-тэхні́чнаму раке́тна-тэхні́чным
В. раке́тна-тэхні́чны (неадуш.)
раке́тна-тэхні́чнага (адуш.)
раке́тна-тэхні́чную раке́тна-тэхні́чнае раке́тна-тэхні́чныя (неадуш.)
раке́тна-тэхні́чных (адуш.)
Т. раке́тна-тэхні́чным раке́тна-тэхні́чнай
раке́тна-тэхні́чнаю
раке́тна-тэхні́чным раке́тна-тэхні́чнымі
М. раке́тна-тэхні́чным раке́тна-тэхні́чнай раке́тна-тэхні́чным раке́тна-тэхні́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раке́тна-я́дзерны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. раке́тна-я́дзерны раке́тна-я́дзерная раке́тна-я́дзернае раке́тна-я́дзерныя
Р. раке́тна-я́дзернага раке́тна-я́дзернай
раке́тна-я́дзернае
раке́тна-я́дзернага раке́тна-я́дзерных
Д. раке́тна-я́дзернаму раке́тна-я́дзернай раке́тна-я́дзернаму раке́тна-я́дзерным
В. раке́тна-я́дзерны (неадуш.)
раке́тна-я́дзернага (адуш.)
раке́тна-я́дзерную раке́тна-я́дзернае раке́тна-я́дзерныя (неадуш.)
раке́тна-я́дзерных (адуш.)
Т. раке́тна-я́дзерным раке́тна-я́дзернай
раке́тна-я́дзернаю
раке́тна-я́дзерным раке́тна-я́дзернымі
М. раке́тна-я́дзерным раке́тна-я́дзернай раке́тна-я́дзерным раке́тна-я́дзерных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

РАКЕ́ТНА-Я́ДЗЕРНЫ ЎДАР,

удар ракетамі з ядзернымі зарадамі з мэтай паражэння аб’ектаў праціўніка. Можа наносіцца ракетнымі войскамі, а таксама ракетамі з падводных лодак і надводных караблёў, ракетаноснай авіяцыяй і інш. Р.-я. ў. могуць быць адзіночныя, групавыя і масіраваныя (гл. Ядзерны ўдар).

т. 13, с. 282

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

РАКЕ́ТНА-Я́ДЗЕРНАЯ ЗБРО́Я,

зброя, у якой сродкам паражэння з’яўляюцца ядзерныя боепрыпасы, а сродкам дастаўкі іх да цэлі — ракета. Гал. састаўная ч. ядзернай зброі, разнавіднасць зброі масавага знішчэння. З’явілася ў сярэдзіне 1950-х г. Знаходзіцца на ўзбраенні армій ЗША, Расіі, Вялікабрытаніі, Францыі, Кітая. Асн. баявыя ўласцівасці: практычна неабмежаваная далёкасць дзеяння, вялікая паражальная магутнасць, магчымасць нечаканага прымянення, высокая дакладнасць паражэння цэлей, вялікая скорасць, незалежнасць прымянення ад умоў надвор’я і інш.

т. 13, с. 282

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

раке́тно-прямото́чный раке́тна-прамато́чны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раке́тно-я́дерный раке́тна-я́дзерны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПАВЕ́ТРАНА-РАКЕ́ТНЫ РУХАВІ́К,

камбінаваны рэактыўны рухавік, у якім спалучаюцца рабочыя цыклы паветрана-рэактыўнага рухавіка і ракетнага рухавіка. Бываюць ракетна-праматочныя, у якіх ажыццяўляюцца цыклы праматочнага паветрана-рэактыўнага рухавіка і вадкаснага ракетнага рухавіка, і ракетна-турбінныя, у якіх ажыццяўляюцца цыклы турбарэактыўнага і вадкаснага ракетнага рухавіка. Могуць выкарыстоўвацца для паветрана-касм. лятальных апаратаў.

Схемы паветрана-ракетных рухавікоў: а — ракетна-праматочнага; б — ракетна-турбіннага; 1 — паветразаборнік; 2 — камера згарання; 3 — сапло; 4 — фарсункі ўпырсквання дадатковага паліва; 5 — кампрэсар; 6 — турбіна.

т. 11, с. 467

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

«Энергія»,

ракета-носьбіт; ракетна-касмічная карпарацыя.

т. 18, кн. 1, с. 130

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

КАЛІНІНГРА́Д,

горад у Расіі, у Маскоўскай вобл., каля р. Клязьма. Засн. ў 1928 як пас. Калінінскі, горад з 1938. 133 тыс. ж. (1996). Чыг. станцыя. Цэнтр ракетна-касм. прам-сці. Цэнтр кіравання касм. палётамі. Прадпрыемствы машынабуд. і металаапр., дрэваапр., тэкст. і інш. прам-сці. Царква Касьмы і Даміяна (1786; на тэр. былога г.п. Болшава, у 1963 далучанага да К.).

т. 7, с. 467

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

РАЗЗБРАЕ́ННЕ,

сукупнасць мерапрыемстваў па спыненні гонкі ўзбраенняў, абмежаванні, скарачэнні і ліквідацыі ракетна-ядзернай зброі і інш. сродкаў вядзення войнаў.

З часоў старажытнасці мэтай чалавецтва з’яўляўся мір без узбр. насілля; у больш позні час — усеагульнае і поўнае Р., якое прадугледжвала б роспуск усімі дзяржавамі свету ўзбр. сіл, скасаванне вайск. устаноў, спыненне вытв-сці і ліквідацыю ўсіх відаў узбраенняў і інш.

У наш час Р. — адна з найб. глабальных праблем чалавецтва. Асаблівую небяспеку выклікае ўзмацненне мілітарызму, вытв-сць, накапленне і распаўсюджанне зброі масавага знішчэння: тэрмаядзернай, біялагічнай, хім., а таксама зброі, заснаванай на новых фізічных прынцыпах (напр., прамянёвая зброя, пучковая зброя, нейтронныя боепрыпасы і інш.). Праблема Р. дэкларуецца ў Статуце ААН, разглядаецца ў шэрагу міжнар. дакументаў: Дагавор аб нераспаўсюджанні ядзернай зброі (1968), Канвенцыя аб забароне бактэрыялагічнай (біялагічнай) зброі (1972), Дагавор аб абмежаванні сістэм проціракетнай абароны (1972); Выніковы акт Хельсінкскага пагаднення (1992) і інш. Іх выкананне значна памяншае патэнцыял мілітарызму ў шэрагу краін. Рэспубліка Беларусь у ліку першых ажыццявіла ракетна-ядзернае Р., скараціла значную ч. сучаснай ваен. тэхнікі і ўзбраенняў, выступіла з ініцыятывай стварэння ва Усх. і Цэнтр. Еўропе зоны, свабоднай ад ядзернай зброі (1996).

В.​І.​Боўш.

т. 13, с. 258

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)