КУР’Е́Р (франц. courrier ад лац. curro бягу),

1) службовая асоба, якая развозіць спешныя даручэнні. Дыпламатычны К. — супрацоўнік Міністэрства замежных спраў, які перавозіць дыпламатычную пошту.

2) Пасыльны ва ўстанове, які разносіць службовыя паперы. Напр., К. рэдакцыі.

т. 9, с. 49

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

разно́сіцца, ‑сіцца; незак.

1. Незак. да разнесціся.

2. Зал. да разносіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разнасі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. разнашу́ разно́сім
2-я ас. разно́сіш разно́сіце
3-я ас. разно́сіць разно́сяць
Прошлы час
м. разнасі́ў разнасі́лі
ж. разнасі́ла
н. разнасі́ла
Загадны лад
2-я ас. разнасі́ разнасі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час разнасі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разбалбо́тваць

‘разносіць што-небудзь (чуткі і пад.)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. разбалбо́тваю разбалбо́тваем
2-я ас. разбалбо́тваеш разбалбо́тваеце
3-я ас. разбалбо́твае разбалбо́тваюць
Прошлы час
м. разбалбо́тваў разбалбо́твалі
ж. разбалбо́твала
н. разбалбо́твала
Загадны лад
2-я ас. разбалбо́твай разбалбо́твайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час разбалбо́тваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разбрэ́хваць

‘разносіць што-небудзь (чуткі і пад.)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. разбрэ́хваю разбрэ́хваем
2-я ас. разбрэ́хваеш разбрэ́хваеце
3-я ас. разбрэ́хвае разбрэ́хваюць
Прошлы час
м. разбрэ́хваў разбрэ́хвалі
ж. разбрэ́хвала
н. разбрэ́хвала
Загадны лад
2-я ас. разбрэ́хвай разбрэ́хвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час разбрэ́хваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разгало́шваць

‘разносіць што-небудзь (чуткі і пад.)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. разгало́шваю разгало́шваем
2-я ас. разгало́шваеш разгало́шваеце
3-я ас. разгало́швае разгало́шваюць
Прошлы час
м. разгало́шваў разгало́швалі
ж. разгало́швала
н. разгало́швала
Загадны лад
2-я ас. разгало́швай разгало́швайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час разгало́шваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

blaze​3 [bleɪz] v. разне́сці, раструбі́ць;

blaze a rumour разно́сіць чу́ткі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

разно́ска, ‑і, ДМ ‑носцы, ж.

Дзеянне паводле дзеясл. разносіць — разнесці (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паштальён

(фр. postillon)

паштовы служачы, які разносіць карэспандэнцыю адрасатам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

нямо́ўчны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і несціханы (у 1 знач.). Зямля разносіць працяжнае нямоўчнае рэха. Няхай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)