размо́лваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да размалоць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размо́латы, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад размалоць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размо́лванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. размолваць — размалоць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

намало́ць, -мялю́, -ме́леш, -ме́ле; -мялі́; -мо́латы; зак.

1. чаго. Размалоць нейкую колькасць чаго-н.

Н. мукі.

2. перан.; чаго і без дап. (разм.). Нагаварыць многа лішняга, пустога.

Н. лухты.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

размо́л, ‑у, м.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. размолваць — размалоць.

2. з азначэннем. Спосаб, якасць мліва. Мука простага размолу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

намало́ць, ‑мялю, ‑мелеш, ‑меле; зак., чаго.

1. Размалоць нейкую колькасць чаго‑н. Намалоць мех пшаніцы. Намалоць мукі.

2. перан.; і без дап. Разм. Нагаварыць многа лішняга, пустога; набалбатаць. [Клемс:] — Вось намалола, каб табе язык прысох! І чаго ты толькі бурчыш? Галавач.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)