куш, -а, м. (разм.).

1. Стаўка ў картачнай гульні.

Сарваць добры к.

2. Вялікая колькасць грошай.

Разлічваць на вялікі к.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разлі́чванне ср. рассчи́тывание; вычисле́ние; см. разлі́чваць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

утрыма́нства, ‑а, н.

Кніжн.

1. Знаходжанне на чыім‑н. утрыманні. Дакументы аб утрыманстве.

2. Імкненне жыць на ўсім гатовым, разлічваць на чыю‑н. дапамогу. Нельга разлічваць на ўтрыманства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

спадзява́ць

‘разлічваць на што-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спадзяю́ спадзяё́м
2-я ас. спадзяе́ш спадзеяце́
3-я ас. спадзяе́ спадзяю́ць
Прошлы час
м. спадзява́ў спадзява́лі
ж. спадзява́ла
н. спадзява́ла
Загадны лад
2-я ас. спадзява́й спадзява́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спадзеючы́

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

dependable [dɪˈpendəbl] adj. надзе́йны, на яко́га мо́жна разлі́чваць;

He is not dependable. На яго нельга разлічваць.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

безнадзе́йны, -ая, -ае.

Які не пакідае надзеі на што-н., не дазваляе разлічваць на добры канец або паляпшэнне чаго-н.

Б. хворы.

Безнадзейнае становішча.

|| наз. безнадзе́йнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

соразмеря́ть несов. суразме́рваць; разлі́чваць у адпаве́днасці (з чым);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Мідыгава́ць, мідыго́ліць ’разлічваць’ (смарг., маст., Сцяшк. Сл.). Да мадырава́цца, мадыгава́цца (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

gauge​2 [geɪdʒ] v.

1.(дакладна) вымяра́ць

2. ацэ́ньваць, разлі́чваць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

прэтэндава́ць, -ду́ю, -ду́еш, -ду́е; -ду́й; незак.

1. на каго-што. Заяўляць правы, разлічваць на што-н., дабівацца чаго-н.

П. на кіруючую пасаду.

2. на што. Лічыць сябе ўладальнікам якіх-н. дадатных якасцей, жадаць, каб іх прызналі іншыя.

П. на інтэлігентнасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)