забре́зжить
1. пача́ць світа́ць, пача́ць днець, пача́ць
2. (засветиться) засвяці́цца; (замерцать) замігце́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
забре́зжить
1. пача́ць світа́ць, пача́ць днець, пача́ць
2. (засветиться) засвяці́цца; (замерцать) замігце́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
szarzeć
1. шарэць;
2.
3. світаць, развідняцца,
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
świtać
świta|ćПольска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
світа́ць, ‑ае;
1.
2. Пачынацца, наступаць (пра дзень).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бре́зжить, бре́зжиться
1. (рассветать) світа́ць, днець,
бре́зжила заря́ світа́ла (дне́ла, разві́днівалася), займа́лася на дзень;
у́тро чуть бре́зжится ра́ніца ледзь займа́ецца; ледзь займа́ецца на дзень;
2. (светиться) свяці́цца; (виднеться) віда́ць; (мерцать) мігце́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)