разваро́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да развярнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разве́рнены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад развярнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разве́рнуты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад развярнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паразваро́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Развярнуць усё, многае. Паразварочваць сцены.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разваява́ць

‘развярнуць, раскідаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. разваю́ю разваю́ем
2-я ас. разваю́еш разваю́еце
3-я ас. разваю́е разваю́юць
Прошлы час
м. разваява́ў разваява́лі
ж. разваява́ла
н. разваява́ла
Загадны лад
2-я ас. разваю́й разваю́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час разваява́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

разваро́чаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Варочаючы, раскідаць, разбурыць (што-н. складзенае, пабудаванае); развярнуць (у 1 і 2 знач.).

Р. стары будынак.

|| незак. разваро́чваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разворо́чать сов., прост. развярну́ць, разваро́чаць, мног. паразваро́чваць, раскіда́ць, мног. параскіда́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наразваро́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

1. Развярнуць, разбурыць у вялікай колькасці. Наразварочваць стагоў.

2. Разрыць, раскапаць многа чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узлама́ць, -ламлю́, -ло́міш, -ло́міць; -ламі́; -лама́ны; зак., што.

Ломячы, разбіць, адкрыць, развярнуць (што-н. запёртае, цэлае і пад.).

У. дзверы.

|| незак. узло́мліваць, -аю, -аеш, -ае і узло́мваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. узло́м, -у, м.

Крадзеж з узломам.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разры́ць, ‑рыю, ‑рыеш, ‑рыю; зак., што.

Рыючы, раскідаць, развярнуць. Свіння разрыла двор. □ Дзік разрыў бурты бульбяныя. Караткевіч. // Разграбаючы (зямлю, снег і пад.), зрабіць паглыбленне. Разрыць яму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)