нададра́цца, наддзярэцца; зак.

Разм. Крыху, не да канца разадрацца. Нададралася папера.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздзе́рціся, ‑дзяруся, ‑дзярэшся, ‑дзярэцца; ‑дзяромся, ‑дзерацеся; зак.

Тое, што і разадрацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздзіра́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да разадрацца, раздзерціся.

2. Зал. да раздзіраць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

rozedrzeć się

зак. раздзерціся, разадрацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

разодра́ться​I сов. (разорваться) разг. разадра́цца, раздзе́рціся, мног. параздзіра́цца, разарва́цца, мног. паразрыва́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ло́пнуць¹, -ну, -неш, -не; -ні; зак.

1. Даць трэшчыну; трэснуўшы, разламацца, разадрацца, парвацца.

Лопнуў графін.

Лопнула струна.

2. перан. Пацярпець поўную няўдачу, крах (разм.).

Лопнулі надзеі.

◊

Лопнуць са смеху (разм.) — зайсціся моцным смехам.

Цярпенне лопнула (разм.) — няма больш сіл цярпець, вытрымка скончылася.

|| незак. ло́паць, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

*Расчахну́ць, росчахну́ць ’расхапаць; разарваць’ (ТС), русчахну́ты ’разадраць, раскалоць удоўж (два ствалы, дзве галіны)’, русчахну́тысь ’разадрацца’ (брэсц.), расчахну́цца (рошчэхну́цца) ’разбіцца’ (хойн., ГЧ). Вытворнае ад чахаць (гл.), што да гукапераймання чах, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

разорва́ться

1. (о материи, бумаге) разадра́цца, раздзе́рціся, мног. параздзіра́цца;

2. в др. знач. разарва́цца, мног. паразрыва́цца;

◊

хоть разорви́сь! хоць разарві́ся!.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прадзіра́цца разм.

1. (разадрацца) (zer)réißen* vi (s);

2. (прабірацца праз што-н.) sich dúrchdrängen; sich (D) éinen Weg báhnen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

rozerwać się

зак.

1. разарвацца; разадрацца;

2. разарвацца; выбухнуць;

3. перан. павесяліцца, развеяцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)