няво́льнік м.

1. нево́льник, раб;

2. перен. нево́льник, раб, пле́нник;

н. сваі́х пачу́ццяў — нево́льник (раб) свои́х чувств

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

луче́ние раб. лучэ́нне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раба́, ‑ы, ж.

Жан. да раб.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рабы́ня, ‑і, ж.

Жан. да раб.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вольнаадпу́шчанік, ‑а, м.

Гіст. Раб або прыгонны, адпушчаны на волю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гладыя́тар, -а, мн. -ы, -аў, м.

У Старажытным Рыме: раб або ваеннапалонны, які павінен быў змагацца на арэне цырка з другім такім рабом або дзікімі звярамі.

|| прым. гладыя́тарскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

slave

[sleɪv]

1.

n.

няво́льнік -а m., няво́льніца f., раб -а́ m.

2.

v.i.

працава́ць, як раб, ця́жка працава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

няво́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Раб, зняволены.

2. перан., чаго. Чалавек, які знаходзіцца пад уплывам, уладаю чаго-н.

Н. пачуццяў.

|| ж. няво́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

|| прым. няво́льніцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

slave​1 [sleɪv] n.

1. раб; рабы́ня; няво́льнік; няво́льніца;

slave labour падняво́льная пра́ца

2. (of/to) ахвя́ра, раб (ідэй, чужой волі і да т.п.);

She’s a slave to fashion. Яна па-рабску пераймае моду.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

загнуса́віць, ‑саўлю, ‑савіш, ‑савіць; зак.

Пачаць гнусавіць, гнусава загаварыць. — Раб божы Базыль!.. — загнусавіў поп, падыходзячы к Базылю. Нікановіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)