deranged [dɪˈreɪndʒd] adj. звар’яце́лы; псіхі́чна неўраўнава́жаны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Псіх ’псіхічна неўраўнаважаны чалавек; псіхічна хворы’ (ТСБМ; клім., ветк., добр., ЛА, 3). Укр. псих ’псіхічна неўранаважаны чалавек’, рус. псих ’псіхічна неўраўнаважаны чалавек; псіхічна хворы’. Апошняе лічыцца крыніцай запазычання. Паводле Шанскага і Бабровай (260), слова з’явілася ў XX ст. у выніку скарачэння назоўніка психопа́т ’псіхічна хворы; які церпіць ад псіхічнага захворвання’. Гл. таксама ЕСУМ, 4, 622.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
дэбі́льны, ‑ая, ‑ае.
Псіхічна непаўнацэнны, разумова адсталы па прыродзе. Дэбільнае дзіця.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крэціно́ід, ‑а, М ‑дзе, м.
Псіхічна нармальны чалавек, з выгляду падобны на крэціна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
normal [ˈnɔ:ml] adj.
1. нарма́льны, звыча́йны
2. псіхі́чна нарма́льны
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
вар’я́т, -а, М -р’я́це, мн. -ы, -аў, м.
1. Псіхічна хворы чалавек.
2. Пра таго, хто дзейнічае безразважна; шалёны; дзівак (лаянк.).
|| ж. вар’я́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
звар’яце́лы, ‑ая, ‑ае.
1. Які страціў розум; псіхічна хворы. Звар’яцелага Тамаша.. адвезлі ў шпіталь. Бядуля. / у знач. наз. звар’яце́лы, ‑ага, м.; звар’яце́лая, ‑ай, ж. Лячыць звар’яцелага. // Уласцівы псіхічна хворым, такі, як у псіхічна хворых. На чорныя літары жоўтага плаката ўтаропіўся з партрэта косы звар’яцелы позірк чалавека з чорнай касмылінай цераз лоб. Лынькоў.
2. Разм. Безразважны, раз’юшаны, ашалелы. — Бяры яго! Бі! — крычыць звар’яцелы ад злосці афіцэр. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
звар’яце́лы, -ая, -ае.
1. Які страціў розум, псіхічна хворы.
З. чалавек.
Крычыць нібы з.
2. Безразважны, раз’юшаны (разм.).
З. ад злосці, ён біў посуд.
|| наз. звар’яце́ласць, -і, ж. (да 2 знач.; разм.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
псіхічнахво́ры, ‑ая, ‑ае.
Хворы на псіхіку; псіхічна ненармальны. / у знач. наз. псіхічнахво́ры, ‑ага, м.; псіхічнахво́рая, ‑ай, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
умалишённый
1. прил. звар’яце́лы, псіхі́чна хво́ры;
2. сущ. вар’я́т, -та м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)