прэпара́т

‘рэчыва’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прэпара́т прэпара́ты
Р. прэпара́ту прэпара́таў
Д. прэпара́ту прэпара́там
В. прэпара́т прэпара́ты
Т. прэпара́там прэпара́тамі
М. прэпара́це прэпара́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прэпара́т

‘частка арганізма, падрыхтаванага для даследавання’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прэпара́т прэпара́ты
Р. прэпара́та прэпара́таў
Д. прэпара́ту прэпара́там
В. прэпара́т прэпара́ты
Т. прэпара́там прэпара́тамі
М. прэпара́це прэпара́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цу́да-прэпара́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цу́да-прэпара́т цу́да-прэпара́ты
Р. цу́да-прэпара́ту цу́да-прэпара́таў
Д. цу́да-прэпара́ту цу́да-прэпара́там
В. цу́да-прэпара́т цу́да-прэпара́ты
Т. цу́да-прэпара́там цу́да-прэпара́тамі
М. цу́да-прэпара́це цу́да-прэпара́тах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прэпара́тар, -а, мн. -ы, -аў м. (спец.).

Спецыяліст, які вырабляе прэпараты (у 1 знач.).

|| прым. прэпара́тарскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гармо́н, -у, мн. -ы, -аў, м.

Біялагічна актыўнае рэчыва, якое выдзяляюць у кроў залозы ўнутранай сакрэцыі.

|| прым. гармана́льны, -ая, -ае.

Гарманальныя прэпараты.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прэпара́тчык, ‑а, м.

Работнік аптэкі, фармацэўт, які вырабляе прэпараты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бактэры́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бактэрый. Бактэрыйныя прэпараты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наспіртава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.

Насыціць спіртам. Наспіртаваць прэпараты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хіміятэрапеўты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да хіміятэрапіі. Хіміятэрапеўтычныя прэпараты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прэпара́тар, ‑а, м.

Той, хто займаецца прэпараваннем чаго‑н., вырабляе прэпараты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)