Прыпло́д ’нованароджанае патомства (пераважна свойскіх жывёл або жывёл, якія маюць гаспадарчае значэнне); прырост у свойскіх жывёл’ (ТСБМ, ТС), ’пазашлюбнае дзіця’ (Сл. ПЗБ), на прыпло́дак: ’на развод’ (Нар. Гом.). Рус. припло́д ’нованароджанае патомства, прырост у свойскіх жывёл’, дыял. припло́док ’дзіцяня жывёлы’, укр. приплі́д, приплі́док ’прыплод’, польск. przypłodek ’тс’. Вытворныя з нулявым суфіксам і суфіксам ‑ак ад *прыпладзіць < пладзіць < плод (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Znahme f -, -n рост, прыро́ст, павелічэ́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

accretion

[əˈkri:ʃən]

n.

1) нараста́ньне n.; прыро́стm., павелічэ́ньне паме́рам

2) зраста́ньне n.

3) прыро́ст -у; дада́так -ку m.

4) Geol. нано́с зямлі́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Zzucht f - маладня́к (пра жывёлу), прыро́ст, прыпло́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

nwachs m -es

1) прыро́ст, павелічэ́нне

2) наро́ст

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zwachsen* vi (s)

1) атры́мліваць прыро́ст

2) зараста́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Прыспо́рыць ’прымножыць, павялічыць, стаць больш’, ’зрабіць спорным, спарнейшым; паскорыць’ (ТСБМ, Ласт., ТС), прыспор ’тое, што назапашана’; ’прырост’; ’працэнт’ (Ласт.), прыспара́ць ’падаспець у адзін час’ (навагр., Сл. ПЗБ). Рус. смал. приспо́рить ’дастаць, здабыць’, укр. приспори́ти ’прымножыць’, польск. przysporzyć ’тс’. Да спор (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

прыбаўле́нне н. разм. Hinzfügung f -, -en; Znahme f -, -n (павелічэнне); Zsatz m -es, -sätze (дапаўненне); Zwachs m -es (прырост)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

augmentation

[,ɔgmenˈteɪʃən]

n.

1) пабо́льшваньне n.

2) пабо́льшаньне n., прыро́стm., дада́так -ку m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

accumulation

[ə,kju:mjəˈleɪʃən]

n.

1) нагрува́шчаньне; назапа́шваньне, зьбіра́ньне, памнажэ́ньне; набіра́ньне n.

2) прыро́стm. (капіта́лу)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)