upokarzać się

незак. прыніжацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

czapkować

незак.

1. кланяцца;

2. прыніжацца; ліслівіць;

czapkować szefowi — прыніжацца перад шэфам

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

grovel

[ˈgrʌvəl]

v.i.

ляжа́ць ні́цма, по́ўзаць; прыніжа́цца пе́рад кім

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

poniżać się

незак. уніжацца; прыніжацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прыніжэ́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыніжаць — прынізіць і стан паводле знач. дзеясл. прыніжацца — прынізіцца.

2. Тое, што прыніжае чалавека, яго годнасць. [Вера] просіць прыйсці на старое месца, а першай гадзіне дня, калі .. [Мікалай] не лічыць гэтага прыніжэннем для сябе. Дамашэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

humble​2 [ˈhʌmbl] v. уціхамі́рваць, утаймо́ўваць; зневажа́ць; прыніжа́ць;

humble oneself прыніжа́цца; запабяга́ць (перад кім-н.), падла́шчвацца (да каго-н.), ліслі́ва дагаджа́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

demean

I [dɪˈmi:n]

v.t. (oneself)

прыніжа́ць сябе́, прыніжа́цца

II [dɪˈmi:n]

v.t.

паво́дзіць сябе́, трыма́цца, трыма́ць сябе́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

шапкава́ць разм.

1. (прасіць) bétteln vt;

2. (рабалепна прыніжацца) sich sklávisch [-vi-] benéhmen*, vor j-m kríechen* [kátzbuckeln неаддз.]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

płaszczyć się

незак.

1. сплесквацца, расплесквацца, рабіцца плоскім;

2. прыніжацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

роня́ться страд.

1. упуска́цца; губля́цца;

2. губля́цца;

3. апуска́цца;

4. раня́цца;

5. кі́дацца, цадзі́цца;

6. прыніжа́цца, тра́ціцца; см. роня́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)