працэ́нтшчык, ‑а, м.

Разм. Той, хто пазычае грошы пад працэнты; ліхвяр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

РАНЦЬЕ́ (франц. rentier ад rente рэнта),

асобы, якія жывуць на даходы (працэнты) ад грашовага капіталу, аддадзенага ў пазыку, або каштоўных папер. Гл. таксама Ліхвярства.

т. 13, с. 307

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

павылі́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Вылічыць усё, многае. Павылічваць працэнты. Павылічваць падаткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Кво́ты ’працэнты’ (Шн., Мядзв., Бяльк.). Гл. квота.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

cumulative dividend

склада́ныя працэ́нты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ліхвя́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да ліхвяра, ліхвярства, уласцівы ліхвяру. Ліхвярскія цэны. Ліхвярскія працэнты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ЛІХВЯ́РСКІ КАПІТА́Л,

першая гіст. форма капіталу. Прыносіў яго ўладальніку даход у выглядзе працэнта. Уласцівы дакапіталіст. спосабу вытв-сці, папярэднік пазыковага капіталу. Ліхвяры спаганялі за грашовыя пазыкі вял. працэнты, даводзячы дробных вытворцаў да галечы.

т. 9, с. 321

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

zínsen II vt плаці́ць працэ́нты; рэдка атры́мліваць працэ́нты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ліхвя́р, ‑а, м.

У буржуазным грамадстве — той, хто бярэ вельмі высокія, недазволеныя законам працэнты за пазычаныя грошы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

oprocentować

зак. налічыць працэнты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)