прапіха́ць несов. прота́лкивать, пропи́хивать; см. прапхну́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прапі́хваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прапхнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прапіха́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прапхаць, прапхнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прапхну́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прапхнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папрапіха́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Прапхнуць усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прапіха́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прапіхаць — прапхнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прапі́хванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прапіхваць — прапхнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прапха́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Прасунуць штуршкамі; прапхнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пропихну́ть сов., разг. прапхну́ць, мног. папрапіха́ць, папрапі́хваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

przecisnąć

зак. праціснуць, прапхнуць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)