акая́нны, -ая, -ае.

1. Пракляты, адхілены царквою, грахаводны, паганы.

2. Жорсткі, бесчалавечны, непрыемны.

А. чалавек.

Акаянная душа.

3. Ужыв. як лаянкавае, асуджальнае слова (разм.).

Адыдзіся ад мяне, акаянны!

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

про́клятый прич. пракля́ты;

будь я про́клят, е́сли… няха́й я бу́ду пракля́ты (няха́й мяне́ пракляну́ць), калі́…;

будь про́клят тот день няха́й бу́дзе пракля́ты той дзень.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прокля́тый прил. пракля́ты;

◊

прокля́тый вопро́с пракля́тае пыта́нне.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wyklęty

пракляты, выкляты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

cursed [kɜ:st] adj.

1. пракля́ты, акая́нны

2. [ˈkɜ:sɪd] dated агі́дны, ненаві́сны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

распракля́ты, ‑ая, ‑ае.

Разм. Тое, што і пракляты (з узмоцненым адценнем). [Навабранец:] — На вайну гэтую распраклятую ідзём. Лобан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КА́ІН,

паводле біблейскай міфалогіі, старэйшы сын Адама і Евы, земляроб. Забіў з зайздрасці брата Авеля, пастуха. Пракляты богам за братазабойства (асуджаны на вечнае блуканне) і адзначаны асобым знакам («Каінава пячатка»).

т. 7, с. 438

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

przeklęty

пракляты, выкляты, кляты

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zapowietrzony

зачумлены; пракляты; атручаны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ruddy [ˈrʌdi] adj.

1. румя́ны;

ruddy cheeks румя́ныя шчо́кі

2. lit. чырво́ны;

ruddy sky чырво́нае не́ба

3. BrE, infml пракля́ты;

You ruddy liar! Ты пракляты лгун!

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)