прары́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ы́е; -ы́ты; зак., што.

Пракапаць (пераважна рылам).

Свіння прарыла дзірку пад варотамі.

|| незак. прарыва́ць, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прако́пваць гл. пракапаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пракапа́ны і прако́паны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад пракапа́ць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прары́ць, ‑рые; зак., што.

Пракапаць (пераважна рылам). Свіння прарыла канаву.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прако́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да пракапаць (у 1–3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прако́пванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пракопваць — пракапаць і пракопвацца — пракапацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

przekopać

зак. пракапаць, перакапаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

напрако́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Пракапаць, пракласці вялікую колькасць чаго‑н. Напракопваць падземных хадоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прако́пка, ‑і, ДМ ‑пцы, ж.

Дзеянне паводле дзеясл. пракопваць — пракапаць (у 1–3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папрако́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Пракапаць што‑н. у многіх месцах. [Аўхім] норы з хаты ў пограб папракопваў, а з пограба да калодзежа, за хлеў... Сачанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)