пражо́рлівы гл. пражэрлівы

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ненажэ́рны, -ая, -ае (разм.).

1. Такі, якога цяжка накарміць; пражэрлівы.

Н. шчупак.

2. перан. Які не можа здаволіцца тым, што мае; прагны да чужога.

Н. характар.

|| наз. ненажэ́рнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пражэ́рны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і пражэрлівы. Я ахоўваў яе [завязь] дбала Ад пражэрных слімакоў. Хведаровіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ravening [ˈrævənɪŋ] adj. lit. драпе́жны, пра́гны; пражэ́рлівы;

a ravening beast драпе́жны звер

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ravenous [ˈrævənəs] adj. гало́дны, ве́льмі пражэ́рлівы;

I am ravenous. Я галодны як воўк.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

żarłoczny

1. пражэрлівы;

2. прагны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

voracious

[vəˈreɪʃəs]

adj.

пражэ́рлівы, пра́гны да е́жы; ненае́дны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ненажэ́ра, ‑ы, м. і ж.

Разм. Пражэрлівы; заўсёды галодны. З бору ляцяць вароны. Выцягнуўшы шыі, дыбаюць па раллі.. Гэтыя ненажэры могуць выбраць усё зерне. Асіпенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

greedy

[ˈgri:di]

adj.

1) прагаві́ты, хці́вы; сква́пны, ненае́дны

2) пражэ́рлівы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ненае́дны, ‑ая, ‑ае.

1. Такі, якога цяжка накарміць; пражэрлівы; заўсёды галодны. Ненаедныя птушкі.

2. перан. Які не можа здаволіцца тым, што мае; прагны. Ненаедная натура. Ненаеднае горла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)