korupcja

ж. карупцыя, прадажнасць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

corruption [kəˈrʌpʃn] n.

1. кару́пцыя, прада́жнасць

2. разбэ́шчванне, распу́ста

3. разбэ́шчанасць, распу́снасць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

treachery [ˈtretʃəri] n. здра́дніцтва, прада́жнасць; верало́мства;

an act of treachery здра́дніцкі ўчы́нак

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

прастыту́цыя, ‑і, ж.

1. У эксплуататарскім грамадстве — продаж свайго цела (галоўным чынам жанчынамі) з мэтай набыць сродкі для існавання.

2. перан. Прадажнасць, беспрынцыповасць. Палітычная прастытуцыя.

[Ад лац. prostitutio — апаганенне, абняслаўленне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Bestéchlichkeit f - прада́жнасць, хаба́рніцтва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Verkäuflichkeit f - прада́жнасць (тс. перан.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

przekupstwo

н.

1. прадажнасць;

2. подкуп; хабарніцтва

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

кару́пцыя

(лац. corruptio)

подкуп, прадажнасць службовых асоб, палітычных дзеячаў і чыноўнікаў дзяржаўнага апарату.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Korruptión f -, -en разлажэ́нне, разбэ́шчанасць (нораваў); прада́жнасць, кару́пцыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

кару́пцыя

(лац. corruptio)

подкуп, прадажнасць службовых асоб, палітычных дзеячаў.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)