тече́ние ср.
1. (действие) цячэ́нне, -ння ср.; ход, род. хо́ду м.; хада́, -ды́ ж.; плынь, род. плы́ні ж.;
тече́ние собы́тий ход падзе́й;
тече́ние дел ход спраў;
2. (поток) цячэ́нне, -ння ср., плынь, род. плы́ні ж.; (струя) струме́нь, -ня м., цёк, род. цёку м.;
вниз по тече́нию реки́ уні́з па цячэ́нні ракі́ (па рачно́й плы́ні);
морски́е тече́ния марскі́я плы́ні;
возду́шное тече́ние паве́траная плынь, паве́траны струме́нь;
3. перен. (направление) плынь, род. плы́ні ж.;
полити́ческие тече́ния паліты́чныя плы́ні;
литерату́рное тече́ние літарату́рная плынь;
◊
плыть по тече́нию за вадо́й ісці́ (плысці́); жыць, як набяжы́ць;
в тече́ние предлог на праця́гу;
подво́дные тече́ния падво́дныя плы́ні;
с тече́нием вре́мени з ця́гам ча́су; з ча́сам;
про́тив тече́ния су́праць цячэ́ння (плы́ні).
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
размы́цца, ‑мыецца; зак.
Разбурыцца пад дзеяннем вады, плыні; стаць размытым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ідэалі́зм, -у, м.
1. Філасофскі кірунак, які сцвярджае першаснасць духу, ідэі, свядомасці і другаснасць матэрыі, прыроды, быцця.
Суб’ектыўны і.
2. Схільнасць да прыхарошвання рэчаіснасці.
3. Прыхільнасць да высокіх маральных ідэалаў.
|| прым. ідэалісты́чны, -ая, -ае (да 1 і 3 знач.).
Ідэалістычныя плыні.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рэвізіяні́сцкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да рэвізіянізму, рэвізіяніста. Рэвізіянісцкая палітыка. Рэвізіянісцкія плыні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэало́гія, ‑і, ж.
Сукупнасць метадаў даследавання плыні і дэфармацыі рэальных асяроддзяў (вадкасцей, дысперсных сістэмі пад.).
[Ад грэч. rhéos — плынь і logos — навука.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
антыпаса́ты, ‑аў; адз. антыпасат, ‑а, М ‑саце, м.
Пастаянныя паветраныя плыні ў высокіх слаях атмасферы ў трапічных шыротах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Вярту́шка ’прыстасаванне для вымярэння хуткасці і кірунку плыні ў рэках і азёрах, марах і акіянах’ (БРС). Запазычана з рус. мовы, дзе вертушка ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
папіха́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Адштурхвацца ад чаго‑н. Шастом студэнт час ад часу папіхаецца, дапамагаючы плыні. Брыль.
2. Зал. да напіхаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сталагмо́метр
(ад гр. stalagma = кропля + -метр)
прыбор для вымярэння паверхневага напінання плыні.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
upstream
[ʌpˈstri:m]
adv., adj.
су́праць плы́ні (ракі́), су́праць вады́; у кіру́нку да вярхо́ўя ракі́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)