Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
кана́тм. Seil n -(e)s, -e; Tau n -(e)s, -e (дляпрычала); Strang m -(e)s, Stränge;
я́карны кана́тÁnkertau m;
буксі́рны кана́т Schléppseil n, Schlépptau n;
пераця́гванне кана́та (гульня) Táuziehen n -s;
хадзі́ць па кана́це auf dem Seil láufen* [tánzen];
спуска́цца па кана́цеábseilen vt
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Тасќаць ’штурхаць’ (жлоб., акц., ЛА, 2), таска́цца ’штурхацца’ (рэч., ЛА, 2), таскану́ць ’штурхануць’ (рэч., ЛА, 2), сюды ж, відаць, таскатня́ ’перацягванне з аднаго месца на другое; хаджэнне па розных месцах, куды пасылаюць’ (Нас.). Укр.таска́ти ’цягаць’, дыял.таска́ть ’занадта хутка ехаць; гнаць (пра скаціну’; кідаць (што-небудзь цяжкае)’, рус.таска́ть ’цягаць’, польск.дыял.taskać ’тс’, taszczyć ’тс’ (з усх.-слав., Борысь, 628). Параўноўваючы з чэш.tasit ’сячы; вымаць з похваў’, славац.tasiť ’тс’, Махэк₂ (637) разглядае словы як вытворныя (т. зв. sk‑intensivum) ад кораня tes‑, параўн. чэш.tesat ’часаць’, гл. таксама Голуб-Ліер, 478; Голуб-Копечны, 380), гл. бел.часа́ць, цясля́р. Магчыма, роднасныя да літ.tąsýti ’цягаць’, якое з’яўляецца інтэратывам ад tę̃sti ’цягнуць’, ст.-інд.táskaraḥ ’рабаўнік, злодзей’, з і.-е.*ten‑ ’цягнуць’ (ЕСУМ, 5, 525–526; Чарных, 2, 229; Фасмер, 4, 26). Малаверагодна вывядзенне са страчанага *taska ’мяшок, сумка’, параўн. ст.-в.-ням.tasca, італ.tasca і пад. (Абаеў, Этимология–1966, 244).