перахо́плівацца несов., страд. перехва́тываться; см. перахо́пліваць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перахо́пліванне ср. перехва́тывание, перехва́т м.; см. перахо́пліваць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

áuffangen* vt

1) падхо́пліваць

2) перахо́пліваць, лаві́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

tackle​2 [ˈtækl] v.

1. займа́цца (чым-н.);

tackle a problem бра́цца за прабле́му

2. sport перахо́пліваць мяч, блакірава́ць мяч

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

intercept [ˌɪntəˈsept] v.

1. перахо́пліваць;

intercept a letter перахапі́ць ліст

2. перапыня́ць (падачу святла, вады і да т.п.)

3. падслу́хваць, падслухо́ўваць (тэлефонную размову)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

інтэрцэ́птар

(лац. interceptor, ад intercipere = перахопліваць, адбіваць)

рухомае прыстасаванне на крыле самалёта перад элеронам, якое служыць для паляпшэння ўстойлівасці самалёта ў палёце.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

przejmować

незак.

1. прабіраць, праймаць;

2. перахопліваць;

3. пераймаць (звычаі);

гл. przejąć

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Пераня́ць ’перахапіць, падхапіць у час руху; засвоіць, запомніць; запазычыць’, трак. ’захварэць на панос’, віл. ’прыняць дзіцё пры родах’ (ТСБМ, Гарэц., Бяльк., Сл. ПЗБ, ТС). Укр. перейня́ти, переня́ты, перея́ти ’пераймаць, перахопліваць, пераняць’, рус. переня́ть ’пераняць, перахапіць’, пск. ’сустракаць ля брамы свайго дома’, польск. przejąć, przejmać ’узрушыць; прысвоіць, успадкаваць; перахапіць’. Паўночнаславянскае. Да прасл. *per‑jęti. Гл. таксама пераймаць, узяць і ‑няць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

перенима́ть несов.

1. (перехватывать) перайма́ць; перахо́пліваць;

2. (заимствовать) перен., разг. перайма́ць; пазыча́ць, запазыча́ць, запазы́чваць;

3. (подражать пению и т. п.) перайма́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ábfangen*

1. vt

1) перахо́пліваць

2) падпільно́ўваць

3) спыня́ць; прыма́ць [браць] на сябе́

2. ~, sich узя́ць сябе́ ў ру́кі, супако́іцца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)