emigrate [ˈemɪgreɪt] v. эміграва́ць, эмігры́раваць; перасяля́цца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

перасяле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перасяляць — перасяліць і перасяляцца — перасяліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мігры́раваць

(лац. migrare)

перасяляцца, перамяшчацца.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

імігры́раваць і іміграва́ць, -рую, -руеш, -руе; -руй; зак. і незак.

Перасяліцца (перасяляцца) у якую-н. краіну на пастаяннае або часовае жыхарства.

І. за граніцу.

|| наз. імігра́цыя, -і, ж.; прым. іміграцы́йны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

immigrate

[ˈɪmɪgreɪt]

v.i.

іміграва́ць, перасяля́цца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

экспатрыява́цца, ‑рыююся, ‑рыюешся, ‑рыюецца; зак. і незак.

1. Перасяліцца (перасяляцца) за межы радзімы.

2. толькі незак. Зал. да экспатрыяваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

імігры́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак.

Перасяліцца (перасяляцца) у якую‑н. краіну на пастаяннае або часовае жыхарства (пра іншаземцаў).

[Ад лац. immigrare — перасяляцца.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

przesiedlać się

незак. перасяляцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przeprowadzać się

незак. пераязджаць; перасяляцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wprowadzać się

незак. засяляцца; перасяляцца; пераязджаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)