перапо́ўнены прям., перен. перепо́лненный; см. перапо́ўніць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ǘberfüllen vt перапо́ўніць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

przepełnić

зак. перапоўніць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

перапаўня́ць гл. перапоўніць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

перапаўня́ць несов., прям., перен. переполня́ть; см. перапо́ўніць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перапаўне́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перапаўняць — перапоўніць і стан паводле знач. дзеясл. перапаўняцца — перапоўніцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

накіпе́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -пі́ць; зак.

1. Сабрацца, асесці (пра накіп).

2. перан. Сабрацца ў сэрцы, душы, перапоўніць сэрца, душу (пра гнеў, крыўду).

На душы накіпела (безас.).

|| незак. накіпа́ць, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

загрува́сціць, ‑вашчу, ‑васціш, ‑васціць; зак., што.

Заставіць, заваліць чым‑н. у беспарадку. Загрувасціць калідор мэбляй. // перан. Перапоўніць чым‑н. другарадным. Загрувасціць даклад цытатамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

crowd​2 [kraʊd] v.

1. то́ўпіцца, стая́ць нато́ўпам, ці́снуцца

2. бітко́м набі́цца; запо́ўніць, перапо́ўніць (якую-н. прастору)

3. ці́снуць, напіра́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

нагрува́сціць, ‑ашчу, ‑асціш, ‑асціць; зак., што і чаго.

1. Бязладна накласці, пакідаць, наваліць адну рэч на другую. Нагрувасціць кучу камення.

2. перан. Перапоўніць чым‑н. Нагрувасціць цытат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)