перако́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перакочваць — перакаціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перако́чваць несов. перека́тывать; (с боку на бок — ещё) перева́ливать; см. перакаці́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

przetoczyć

зак.

1. перакаціць;

2. пераліць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прокати́ть сов.

1. (передвинуть катя) перакаці́ць;

2. (покатать на чём-л.) пракаці́ць, праве́зці;

3. (быстро проехать) разг. прае́хаць;

экипа́ж прокати́л ми́мо о́кон экіпа́ж прае́хаў мі́ма ако́н;

4. перен. (не избрать), разг. пракаці́ць, правалі́ць;

5. перен. (подвергнуть критике), разг. прабра́ць, пракаці́ць;

прокати́ть в газе́те прабра́ць (пракаці́ць) у газе́це;

◊

прокати́ть на вороны́х пракаці́ць на вараны́х;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)