Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Жвя́каць ’шумна перажоўваць’ (ТСБМ). Рус.жвакать, дыял.пск., смал., калін., кастр.жвякаць ’есці, жаваць, жвякаць, гаварыць’, укр.жвакати ’гучна перажоўваць’, польск.żwakanie śledziony ’гук, які ствараецца селязёнкай каня’ (у Сянкевіча, магчыма, з усх.-слав.). Чэш.žvýkati, славац.žviakať, ’перажоўваць, балбатаць’, в.-луж.žwakać, н.-луж.žwakaś ’перажоўваць’, балг.жвакам ’жаваць’, макед.жвака, џвака ’жаваць, балбатаць’, серб.-харв.жва́кати ’тс’, славен., žvekáti ’тс’. Кантамінацыя гукапераймальнага дзеяслова, на што ўказвае суфікс ‑ка‑, і кораня, прадстаўленага ў жаваць: *žьv‑, які, відаць, мог спалучацца як з тэмай ‑a‑, так і з інш.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
перажо́ўваннеср.
1. пережёвывание;
2.перен. пережёвывание;
1, 2 см.перажо́ўваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
cud[kʌd]n. жва́чка, жва́ка;
chew the cud жава́ць жва́чку (пра жвачных жывёл); перан.перажо́ўваць адно́ і то́е ж
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Некуца́вый ’неядомы (грыб)’ (Мат. Маг.), нікуцавый ’ніякі, дрэнны’ (слаўг., Яшкін, вусн. паведамл.). Відаць, ад куцаць ’доўга перажоўваць што-небудзь’ (Сл. ПЗБ).