сацыя́льна-педагагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сацыя́льна-педагагі́чны сацыя́льна-педагагі́чная сацыя́льна-педагагі́чнае сацыя́льна-педагагі́чныя
Р. сацыя́льна-педагагі́чнага сацыя́льна-педагагі́чнай
сацыя́льна-педагагі́чнае
сацыя́льна-педагагі́чнага сацыя́льна-педагагі́чных
Д. сацыя́льна-педагагі́чнаму сацыя́льна-педагагі́чнай сацыя́льна-педагагі́чнаму сацыя́льна-педагагі́чным
В. сацыя́льна-педагагі́чны (неадуш.)
сацыя́льна-педагагі́чнага (адуш.)
сацыя́льна-педагагі́чную сацыя́льна-педагагі́чнае сацыя́льна-педагагі́чныя (неадуш.)
сацыя́льна-педагагі́чных (адуш.)
Т. сацыя́льна-педагагі́чным сацыя́льна-педагагі́чнай
сацыя́льна-педагагі́чнаю
сацыя́льна-педагагі́чным сацыя́льна-педагагі́чнымі
М. сацыя́льна-педагагі́чным сацыя́льна-педагагі́чнай сацыя́льна-педагагі́чным сацыя́льна-педагагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

спарты́ўна-педагагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спарты́ўна-педагагі́чны спарты́ўна-педагагі́чная спарты́ўна-педагагі́чнае спарты́ўна-педагагі́чныя
Р. спарты́ўна-педагагі́чнага спарты́ўна-педагагі́чнай
спарты́ўна-педагагі́чнае
спарты́ўна-педагагі́чнага спарты́ўна-педагагі́чных
Д. спарты́ўна-педагагі́чнаму спарты́ўна-педагагі́чнай спарты́ўна-педагагі́чнаму спарты́ўна-педагагі́чным
В. спарты́ўна-педагагі́чны (неадуш.)
спарты́ўна-педагагі́чнага (адуш.)
спарты́ўна-педагагі́чную спарты́ўна-педагагі́чнае спарты́ўна-педагагі́чныя (неадуш.)
спарты́ўна-педагагі́чных (адуш.)
Т. спарты́ўна-педагагі́чным спарты́ўна-педагагі́чнай
спарты́ўна-педагагі́чнаю
спарты́ўна-педагагі́чным спарты́ўна-педагагі́чнымі
М. спарты́ўна-педагагі́чным спарты́ўна-педагагі́чнай спарты́ўна-педагагі́чным спарты́ўна-педагагі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вучэ́бна-педагагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вучэ́бна-педагагі́чны вучэ́бна-педагагі́чная вучэ́бна-педагагі́чнае вучэ́бна-педагагі́чныя
Р. вучэ́бна-педагагі́чнага вучэ́бна-педагагі́чнай
вучэ́бна-педагагі́чнае
вучэ́бна-педагагі́чнага вучэ́бна-педагагі́чных
Д. вучэ́бна-педагагі́чнаму вучэ́бна-педагагі́чнай вучэ́бна-педагагі́чнаму вучэ́бна-педагагі́чным
В. вучэ́бна-педагагі́чны (неадуш.)
вучэ́бна-педагагі́чнага (адуш.)
вучэ́бна-педагагі́чную вучэ́бна-педагагі́чнае вучэ́бна-педагагі́чныя (неадуш.)
вучэ́бна-педагагі́чных (адуш.)
Т. вучэ́бна-педагагі́чным вучэ́бна-педагагі́чнай
вучэ́бна-педагагі́чнаю
вучэ́бна-педагагі́чным вучэ́бна-педагагі́чнымі
М. вучэ́бна-педагагі́чным вучэ́бна-педагагі́чнай вучэ́бна-педагагі́чным вучэ́бна-педагагі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

музы́чна-педагагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. музы́чна-педагагі́чны музы́чна-педагагі́чная музы́чна-педагагі́чнае музы́чна-педагагі́чныя
Р. музы́чна-педагагі́чнага музы́чна-педагагі́чнай
музы́чна-педагагі́чнае
музы́чна-педагагі́чнага музы́чна-педагагі́чных
Д. музы́чна-педагагі́чнаму музы́чна-педагагі́чнай музы́чна-педагагі́чнаму музы́чна-педагагі́чным
В. музы́чна-педагагі́чны (неадуш.)
музы́чна-педагагі́чнага (адуш.)
музы́чна-педагагі́чную музы́чна-педагагі́чнае музы́чна-педагагі́чныя (неадуш.)
музы́чна-педагагі́чных (адуш.)
Т. музы́чна-педагагі́чным музы́чна-педагагі́чнай
музы́чна-педагагі́чнаю
музы́чна-педагагі́чным музы́чна-педагагі́чнымі
М. музы́чна-педагагі́чным музы́чна-педагагі́чнай музы́чна-педагагі́чным музы́чна-педагагі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

навуко́ва-педагагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. навуко́ва-педагагі́чны навуко́ва-педагагі́чная навуко́ва-педагагі́чнае навуко́ва-педагагі́чныя
Р. навуко́ва-педагагі́чнага навуко́ва-педагагі́чнай
навуко́ва-педагагі́чнае
навуко́ва-педагагі́чнага навуко́ва-педагагі́чных
Д. навуко́ва-педагагі́чнаму навуко́ва-педагагі́чнай навуко́ва-педагагі́чнаму навуко́ва-педагагі́чным
В. навуко́ва-педагагі́чны (неадуш.)
навуко́ва-педагагі́чнага (адуш.)
навуко́ва-педагагі́чную навуко́ва-педагагі́чнае навуко́ва-педагагі́чныя (неадуш.)
навуко́ва-педагагі́чных (адуш.)
Т. навуко́ва-педагагі́чным навуко́ва-педагагі́чнай
навуко́ва-педагагі́чнаю
навуко́ва-педагагі́чным навуко́ва-педагагі́чнымі
М. навуко́ва-педагагі́чным навуко́ва-педагагі́чнай навуко́ва-педагагі́чным навуко́ва-педагагі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

псіхо́лага-педагагі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. псіхо́лага-педагагі́чны псіхо́лага-педагагі́чная псіхо́лага-педагагі́чнае псіхо́лага-педагагі́чныя
Р. псіхо́лага-педагагі́чнага псіхо́лага-педагагі́чнай
псіхо́лага-педагагі́чнае
псіхо́лага-педагагі́чнага псіхо́лага-педагагі́чных
Д. псіхо́лага-педагагі́чнаму псіхо́лага-педагагі́чнай псіхо́лага-педагагі́чнаму псіхо́лага-педагагі́чным
В. псіхо́лага-педагагі́чны (неадуш.)
псіхо́лага-педагагі́чнага (адуш.)
псіхо́лага-педагагі́чную псіхо́лага-педагагі́чнае псіхо́лага-педагагі́чныя (неадуш.)
псіхо́лага-педагагі́чных (адуш.)
Т. псіхо́лага-педагагі́чным псіхо́лага-педагагі́чнай
псіхо́лага-педагагі́чнаю
псіхо́лага-педагагі́чным псіхо́лага-педагагі́чнымі
М. псіхо́лага-педагагі́чным псіхо́лага-педагагі́чнай псіхо́лага-педагагі́чным псіхо́лага-педагагі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

bachelor [ˈbætʃələ] n.

1. халасця́к;

a confirmed bachelor заця́ты/перакана́ны халасця́к

2. Bachelor бакала́ўр;

a Bachelor’s degree ступе́нь бакала́ўра;

a Bachelor of Arts бакала́ўр гуманіта́рных наву́к;

a Bachelor of Educаtion бакала́ўр педагагі́чных наву́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ад’юнкту́ра

(ад ад’юнкт)

адна з асноўных формаў падрыхтоўкі навуковых і навукова-педагагічных кадраў у ВНУ і навукова-даследчых установах узброеных сіл некаторых краін СНД.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ПАЛАВО́Е ВЫХАВА́ННЕ,

сістэма медыцынскіх і педагагічных мер, накіраваных на выхаванне ў дзяцей, падлеткаў і моладзі разумных, здаровых адносін да пытанняў полу. Накіравана на фарміраванне цэласнай асобы хлопчыка (мужчыны) і дзяўчынкі (жанчыны), здольных разумець псіхал. і фізіял. асаблівасці палоў у сувязі з сац. і маральнымі нормамі, устанаўліваць, падтрымліваць і ўдасканальваць партнёрскія і сац. адносіны, падрыхтоўвацца да шлюбу і бацькоўства. П.в. пажадана пачынаць на раннім дзіцячым узросце. Да 7 гадоў дзеці павінны ведаць пра асн. адрозненні полаў, ролю маці і бацькі ў паходжанні дзяцей, развіцці дзіцяці ў арганізме маці, пра яго паяўленне на свет, харчаванне пасля нараджэння. Далей складваюцца спрыяльныя ўмовы для асэнсавання адносін паміж поламі і выпрацоўцы ўстановак супрацоўніцтва хлопчыкаў і дзяўчынак як раўнапраўных, але не аднолькавых партнёраў. Дысгармонія ў жыцці падлеткаў найб. выяўляецца паміж працэсам палавой спеласці, праяўленнем палавой цягі і ўзроўнем спеласці. Таму важна, каб правільнае ўяўленне пра палавое развіццё і гігіенічныя навыкі яны атрымлівалі ад бацькоў. Пэўную ролю ў гэтым адыгрываюць умовы жыцця ў сям’і, школе, на вуліцы, пазашкольная выхаваўчая работа. П.в. падлеткаў старэйшага школьнага ўзросту і юнакоў уключае раскрыццё маральных, сац. і гігіенічных аспектаў узаемаадносін полаў, азнаямленне з асновамі гігіены і фізіялогіі палавога жыцця, гігіены шлюбу.

т. 11, с. 532

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

педацэнтры́зм

(ад гр. pais, -idos = дзіця + цэнтр)

прынцып некаторых педагагічных сістэм, які адмаўляе сістэматычнае навучанне і выхаванне дзяцей па вучэбных праграмах і цвёрдаму раскладу і патрабуе арганізацыі заняткаў толькі па жаданню і інтарэсах дзяцей.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)