procession [prəˈseʃn] n. працэ́сія, шэ́сце;

a funeral procession пахава́льная працэ́сія

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пахава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пахава́льны пахава́льная пахава́льнае пахава́льныя
Р. пахава́льнага пахава́льнай
пахава́льнае		 пахава́льнага пахава́льных
Д. пахава́льнаму пахава́льнай пахава́льнаму пахава́льным
В. пахава́льны (неадуш.)
пахава́льнага (адуш.)		 пахава́льную пахава́льнае пахава́льныя (неадуш.)
пахава́льных (адуш.)
Т. пахава́льным пахава́льнай
пахава́льнаю		 пахава́льным пахава́льнымі
М. пахава́льным пахава́льнай пахава́льным пахава́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

проце́ссия працэ́сія, -сіі ж.;

тра́урная, похоро́нная проце́ссия жало́бная, пахава́льная працэ́сія.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Tráuermusik f - пахава́льная му́зыка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

катафа́лк

(іт. catafalco)

1) пахавальная павозка;

2) узвышэнне, падстаўка для труны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

cortège [kɔ:ˈteʒ] n. франц. картэ́ж, вы́езд; урачы́стае шэ́сце;

a funeral cortege пахава́льная/жало́бная працэ́сія

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ДЗЮС,

мегалітычная грабніца фінальнай стадыі дацкага ранняга неаліту (культура лейкападобных кубкаў) у выглядзе каменнай скрыні з тонкіх пліт (цыста), перакрытага камянямі. Змяшчала 1—6 шкілетаў. Пахавальная камера перакрыта насыпам, абкладзеным у аснове камянямі. Падобныя цысты меншых памераў будавалі інш. групы культуры лейкападобных кубкаў у Паўн. Еўропе.

т. 6, с. 133

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

hearse

[hɜ:rs]

n.

катафа́лк -а m.; пахава́льная калясьні́ца, аўтамабі́ль

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Tráuerzug m -es, -züge пахава́льная працэ́сія

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пахава́нне, -я, мн. -і, -яў, н.

1. гл. хаваць², хаўтуры.

2. Цыкл абрадаў, звязаных з ушанаваннем памяці нябожчыка і праводзінамі яго ў апошні шлях.

3. Месца, дзе пахаваны хто-н.

Раскопкі пахаванняў.

|| прым. пахава́льны, -ая, -ае (да 2 знач.).

П. абрад.

Пахавальная (наз.: паведамленне з дзеючай арміі родным пра гібель ваеннаслужачага; разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)