tea-tray [ˈti:ˌtreɪ] n. ча́йны падно́с

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

подно́с м.

1. (действие) падно́с, -су м.; паднясе́нне, -ння ср.; падно́шванне, -ння ср.;

2. (посуда) падно́с, -са м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Та́ца ’паднос’ (Некр. і Байк.), ’хлебніца’ (Сцяшк. Сл.), тац ’паднос’ (Шпіл.), ст.-бел. таца ’кубак, чаша’ (Ст.-бел. лексікон). Праз польск. taca ’від плоскага начыння’, ’чаша, чарка, міска’ (з XVI ст.) запазычана з ням. Tatze ’паднос’, што, у сваю чаргу, з італ. tazza ’шклянка’ < араб. ṭasa ’шклянка, міса’ (Борысь, 625), апошняе выводзяць з перс. täšt ’чаша, сподак’ (ЕСУМ, 5, 529).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

tray

[treɪ]

n.

падно́с -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Tablétt n -s, -e падно́с

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Servierbrett [-'vi:r] n -(e)s, -er падно́с

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

подно́ска ж. падно́ска, -кі ж., падно́с, -су м., паднясе́нне, -ння ср., падно́шванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

server [ˈsɜ:və] n.

1. comput. се́рвер

2. падно́с; лы́жка; відэ́лец (для сервіравання)

3. AmE той, хто абслуго́ўвае; афіцыя́нт; афіцыя́нтка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

taca

tac|a

ж. паднос;

zbierać na ~ę — збіраць ахвяраванні (у касцёле)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

РЭНЬЕ́ ((Régnier) Анры Франсуа Жазеф дэ) (28.12.1864, г. Анфлёр, Францыя — 23.5.1936),

французскі пісьменнік. Чл. Франц. акадэміі (з 1911). Па адукацыі юрыст. Дэбютаваў як паэт. У вершах спалучаў сімвалісцкія пошукі з дакладнасцю і пластычнасцю вобраза паэтаў-парнасцаў. У лірычных зб-ках «Будучыя дні» (1885), «Гульні вяскоўцаў і багоў» (1897), «Гліняныя медалі» (1900) і інш. апявае чароўнасць усяго нетрывалага і крохкага, ухваляе пачуццёвыя асалоды і ўсякія радасці. Аўтар раманаў «Двойчы каханая» (1900), «Канікулы сціплага маладога чалавека» (1903), «Жывое мінулае» (1905), «Гераічныя ілюзіі Тыта Басі» (1916), «Грэшніца» (1920), «Правінцыяльныя забавы» (1925), «Я, яна і ён» (1935), зб-каў апавяд. «Яшмавы кій» (1897), «Лакавы паднос» (1913), «Згубленае шчасце» (1924) і інш. На бел. мову яго асобныя апавяданні пераклаў А.​Асташонак.

Тв.:

Бел. пер — у кн.: Французская навела XX ст. Мн., 1992;

Рус. пер. — Собр. соч. Т. 1—7. М., 1992—93.

А.​В.​Хадановіч.

т. 14, с. 16

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)