падлі́чвацца несов., страд. подсчи́тываться, подыто́живаться; см. падлі́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

счисля́ть несов., уст. лічы́ць, падліча́ць, падлі́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

podliczać

незак. падлічваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

исчисля́ть несов. (сосчитывать) падлі́чваць, падліча́ць, лічы́ць; (высчитывать) вылі́чваць, выліча́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Камп’ютэр ’электронная вылічальная машына’ (ТСБМ). З рус. компьютер < англ. computer ’тс’ < compute ’падлічваць, вылічаць’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

zusámmenzählen vt падлі́чваць, скла́дваць, падсумава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

подыто́живать несов. падсумо́ўваць; (подсчитывать) падлі́чваць; (подводить результаты) падво́дзіць (вы́нікі); (обобщать) падагульня́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

compute

[kəmˈpju:t]

v.

1) падлі́чваць; выліча́ць

2) лічы́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

numerate

[ˈnu:məreɪt]

v.

1) лічы́ць; падлі́чваць

2) нумарава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

náchzählen vt паўто́рна падлі́чваць, пералі́чваць (яшчэ раз)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)