падкалупну́ты разг. подковы́рнутый, подколу́пнутый; см. падкалупну́ць 1
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пад’ялды́кнуць
‘падкалупнуць, падбухторыць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пад’ялды́кну |
пад’ялды́кнем |
| 2-я ас. |
пад’ялды́кнеш |
пад’ялды́кнеце |
| 3-я ас. |
пад’ялды́кне |
пад’ялды́кнуць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пад’ялды́кнуў |
пад’ялды́кнулі |
| ж. |
пад’ялды́кнула |
| н. |
пад’ялды́кнула |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пад’ялды́кні |
пад’ялды́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
пад’ялды́кнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
подде́тьI сов.
1. падчапі́ць; (подковырнуть) падкалупі́ць;
подде́ть ви́лами се́но падчапі́ць ві́ламі се́на;
2. перен. падкало́ць, падкалупну́ць;
подде́ть вы́думщика падкало́ць (падкалупну́ць) вы́думшчыка.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
калупну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак.
Разм.
1. Аднакр. да калупаць. — Дзверы філёнчатыя, з чорнага дубу зробленыя. Я нават пазногцем калупнуў, ці цвёрдыя. Дык як з жалеза. Сабаленка.
2. перан. Глыбей разабрацца ў кім‑, чым‑н., заглянуць у сутнасць каго‑, чаго‑н. — Калупні паляўнічага, — манюка. Паскрабі рыбалова, — лускі, як на тым шчупаку. Гурскі. — А што, залаценькія, каб гэтага самага Загароўскага Малаха калупнуць... Зарэцкі.
3. перан. Паддзець, падсмяяць у размове, падкалупнуць. — Кожнага, хто любіць прыгожыя рэчы, ты жыць не можаш, каб не калупнуць. Паслядовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падкалупі́ць, ‑луплю, ‑лупіш, ‑лупіць; зак., каго-што.
Разм.
1. Тое, што і падкалупнуць (у 1 знач.).
2. перан. Сказаць што‑н. непрыемнае. І хадзіў Амелька сярод людзей, цёрся ды ўсё азіраўся: ці няма якіх хітрыкаў збоку, ці не збіраецца падкалупіць цябе хто. Лынькоў. Анціп разгортвае газету і пачынае яе моўчкі ўважліва чытаць... Макейчык, ведаючы, што кулі зусім непісьменны, вырашыў у сваю чаргу падкалупіць яго. — Дык што там пішуць? — і хітра прыжмурыў вока. Рылько. Валя ўвесь час услухоўвалася ў маю размову па тэлефоне, і як толькі я паклаў трубку, яна, як бы хочучы падкалупіць мяне, сказала: — Усё ж такі знайшла яна цябе. Сабаленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)