подвезти́​I сов. падве́зці;

подвезти́ дров падве́зці дроў.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падво́зіць, ‑вожу, ‑возіш, ‑возіць.

Незак. да падвезці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падво́зіць гл. падвезці

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

падве́зены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падвезці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падве́зены в разн. знач. подвезённый; см. падве́зці

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падво́з, ‑у, м.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падвозіць — падвезці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падво́зка, ‑і, ДМ ‑зцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падвезці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

podwieźć

зак. падвезці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

падво́зіць несов., в разн. знач. подвози́ть; см. падве́зці

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

podrzucić

зак.

1. падкінуць;

2. падкінуць; падвезці;

podrzucić kogo do domu — падкінуць (падвезці) каго дадому (дамоў)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)