Паджу́ліць ’падагнуць (хвост)’ (Касп.). Гл. жуляць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

падагну́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падагнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падгіна́ць гл. падагнуць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

падгіба́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падгібаць — падагнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падгіна́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падгінаць — падагнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пападціна́ць

‘падагнуць, адсячы, падрэзаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пападціна́ю пападціна́ем
2-я ас. пападціна́еш пападціна́еце
3-я ас. пападціна́е пападціна́юць
Прошлы час
м. пападціна́ў пападціна́лі
ж. пападціна́ла
н. пападціна́ла
Загадны лад
2-я ас. пападціна́й пападціна́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час пападціна́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ску́рчыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак.

1. што. Сагнуць, падагнуць.

С. ногі.

2. каго-што. Звесці курчам.

Хвароба скурчыла пальцы.

Раптам мяне скурчыла (безас.).

|| незак. ску́рчваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. ску́рчванне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падгарну́ць, -гарну́, -го́рнеш, -го́рне; -гарні́; -го́рнуты; зак., што.

1. Загнуць, падагнуць знізу ці пад ніз.

П. посцілку пад сяннік.

2. Грабучы, сабраць у адным месцы або наблізіць да чаго-н.

П. сена.

|| незак. падго́ртваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падгіба́цца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да падагнуцца.

2. Зал. да падгібаць (гл. падагнуць у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падгіна́цца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да падагнуцца.

2. Зал. да падгінаць (гл. падагнуць у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)