Vergänglichkeit f -

1) няста́ласць, тле́ннасць

2) не́шта, што прахо́дзіць [міна́е]; з’я́ва, яка́я прахо́дзіць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

перахо́дны, ‑ая, ‑ае.

1. Прызначаны для пераходу куды‑н. Пераходны тунель. Пераходны люк.

2. Які з’яўляецца пераходам ад аднаго стану да другога; прамежкавы. Пераходны перыяд. Пераходныя гаворкі. □ Гэта была пераходная пара года: яшчэ не дыхаў зазімак, але і сівец, што кусціўся пад дубам, не паспеў пацямнець ад дажджоў. Даніленка. [Раіса] была ў тым пераходным узросце, калі забываюцца дзіцячыя гульні, калі дзяўчына лічыць сябе ўжо дарослай і баіцца, што цікавасць да малодшых будзе вытлумачана як уласная нясталасць. Шамякін.

3. Які перадаецца, пераходзіць ад аднаго да другога. Пераходны чырвоны сцяг. Пераходны вымпел.

4. Які пераходзіць, пераносіцца на наступны год. Пераходныя сумы. Пераходныя фонды. Пераходная тэма.

5. У граматыцы — якому ўласціва пераходнасць і які патрабуе пасля сябе дапаўнення ў вінавальным склоне без прыназоўніка (пра дзеяслоў). Пераходныя і непераходныя дзеясловы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

превра́тность ж.

1. (изменчивость) зме́нлівасць, -ці ж.; (непостоянство) няста́ласць, -ці ж.;

превра́тность судьбы́ зме́нлівасць ле́су;

2. (искажённость) скажо́насць, -ці ж.; (неправильность) няпра́вільнасць, -ці ж.; (ошибочность) памылко́васць, -ці ж.;

превра́тность толкова́ния няпра́вільнасць (скажо́насць, памылко́васць) тлумачэ́ння; см. превра́тный;

3. чаще мн. (злоключения) няго́ды, -го́д, ед. няго́да, -ды ж.; ліхі́я прыго́ды; (несчастье) няшча́сце, -ця ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)