nienaturalnie

ненатуральна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

афектава́ны, ‑ая, ‑ае.

Штучны, ненатуральна прыўзняты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

афектава́ць

(лац. affectare)

паводзіць сябе ненатуральна, манерна.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

крыўля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; незак.

Рабіць ненатуральныя рухі цела, грымасы. [П’яны] непрыстойна крыўляецца, штурхаецца, як паяц, прытанцоўвае. Мележ. // Весці сябе ненатуральна, манернічаць. Але добры раманс гучэў ненатуральна: Рая «крыўлялася», голас яе дрынчэў, ламаўся. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перайграва́ць

‘нанова іграць што-небудзь, іграць усё (многае); іграць ненатуральна якую-небудзь ролю (артыст перайграе)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. перайграю́ перайграё́м
2-я ас. перайграе́ш перайграяце́
3-я ас. перайграе́ перайграю́ць
Прошлы час
м. перайграва́ў перайграва́лі
ж. перайграва́ла
н. перайграва́ла
Загадны лад
2-я ас. перайграва́й перайграва́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час перайграючы́

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

неесте́ственно нареч. ненатура́льна; шту́чна; незвыча́йна;

неесте́ственно большо́й незвыча́йна вялі́кі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

принуждённо нареч. вы́мушана, зму́шана; (натянуто) наця́гнута; (неестественно) ненатура́льна, шту́чна;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

theatrically [θɪˈætrɪkəli] adv.

1. тэатра́льна;

theatrically talented students студэ́нты з до́брымі акцёрскімі да́нымі

2. ненатура́льна, тэатра́льна, напы́шліва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

го́ласна, прысл.

Уголас, не шэптам. Голасна чытаць. // Гучна, моцна. Малатарня гула, і таму гаварыць прыйшлося ненатуральна голасна. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Пры́тарны ’непрыемны ад празмернай канцэнтрацыі якіх-небудзь якасцей (пра смак, пах і пад.)’; ’празмерна, ненатуральна саладжавы’ (ТСБМ). Улічваючы ўжыванне толькі ў літаратуры, — з рус. при́торный ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)